ถามตัวเองให้ครบสามข้อ ตอนที่ยังไม่มีอะไรเสีย
เกมพนันทุกชนิดถูกออกแบบให้ฝั่งผู้ดำเนินการได้เปรียบเมื่อเล่นไปนาน ๆ ใครที่ตอนนี้กำลังนั่งเล่นเพื่อทวงคืนส่วนที่หายไป กำลังอยู่ในจุดที่ควรลุกออกมา ไม่ใช่จุดที่ควรเติมเงินเพิ่ม
สามคำถาม กับหนึ่งรายการสัญญาณ
ถ้าก้อนนี้หายไปหมด พรุ่งนี้ยังอยู่ได้ไหม
คำถามนี้กรองได้มากกว่าคำแนะนำใด ๆ ถ้าคำตอบคือไม่ แปลว่าก้อนนั้นไม่ควรถูกนำมาใช้ตั้งแต่แรก เงินที่กันไว้จ่ายค่าที่พัก ค่าเล่าเรียน หรือก้อนที่หยิบยืมคนอื่นมา ล้วนตอบคำถามนี้ว่าไม่ทั้งสิ้น กำหนดตัวเลขไว้ก่อนแตะเกม แล้วมองมันเหมือนค่าเข้าชมที่จ่ายทิ้งไปแล้ว
ตกลงจะเลิกตอนกี่โมง
ยิ่งนั่งนาน คุณภาพการตัดสินใจยิ่งตกลงเรื่อย ๆ ซึ่งเป็นเรื่องของร่างกายไม่ใช่เรื่องของโชค กำหนดเวลาเลิกไว้ก่อนเริ่มแล้วทำตามนั้นจริง ๆ ไม่ว่าตอนนั้นจะกำลังนำหรือกำลังตามหลัง เกมที่จบรอบไวเป็นพิเศษยิ่งต้องมีข้อตกลงข้อนี้ เพราะมันกลืนเวลาไปโดยที่คุณไม่ทันสังเกต
อะไรทำให้คิดว่ารอบหน้าจะต่างออกไป
ระบบสุ่มไม่มีความทรงจำ รอบที่แล้วออกอะไรไม่ได้ส่งผลต่อรอบถัดไปเลยแม้แต่นิดเดียว ความรู้สึกว่ามันสะสมมาจนใกล้จะถึงคิวเรา เป็นกลไกในหัวของคนเรา ไม่ใช่คุณสมบัติของเกม คนขายสูตรหากินกับความรู้สึกนี้โดยตรง และมันคือจุดที่คนตัดสินใจโยนเงินก้อนใหญ่ลงไปโดยไม่มีเหตุผลรองรับ
สามสัญญาณที่ควรหาคนคุยด้วย
หนึ่งคือเริ่มปกปิดเรื่องนี้กับคนที่บ้าน สองคือเริ่มหยิบยืมเพื่อเอามาเล่นต่อ สามคือตั้งใจจะหยุดแล้วหยุดไม่ลงสักที ครบข้อไหนก็ตาม ให้ถือว่าถึงเวลาคุยกับคนที่ไว้ใจได้ และพิจารณาขอระงับบัญชีของตัวเองไว้ก่อน การขยับตั้งแต่ตอนนี้มีราคาถูกกว่าการขยับตอนสาย
